یک سال تحصیلی دیگه هم تموم شد...

 

با تمام اتفاقاتی که افتاد!دوستانی که پیدا کردم...دوستانی که از دست دادم...دوستانی که ازم ناراحت شدن...دوستانی که

ازشون ناراحت شدم...دوستانی که دلم براشون تنگ شد...دوستانی که دلشون برام تنگ شد یا دوستانی که دلشون برام

تنگ نشد...دوستانی که که فهمیدم ای بـــابــــــــا!این که دوست نبوده؟!فقط منتظر بوده که از من متنفر بشه!!!خوب...در

هر صورت از هــمـــه متشکرم!امسال واقعن سال بی نظیری بود!پــــــــــر از تجربه... پر از چیزای خوب و جدید که

باعث شد زندگیمو به دو قسمت تقسیم کنم:

قبل از دوم دبیرستان و بعد از دوم دبیرستان

این خیلی خوبه که آدم چیزی حالیش بشه!ولی اگه چیزی حالیت نشه و احمق باشی خیلی خیلی بهتره...اگه بخوام در این

مورد  بیشتر بگم نه شما حوصلشو دارین نه من...

پس به این دلیل سخن کوتاه می کنم و از همــــــــــــــــه ی دوستام بابت حضور امسالم در کنارشون معذرت

خواهی می کنم -اگه باعث شدم اذیت شن- و اگه هم باعث شدم از بودن در کنارم لذت ببرن که نوش جونشون...

با شعری - که حتمن امین میاد و میگه کجا(ها) ش مشکل وزنی داره - حرفمو تموم میکنم:

 

وقتی که این کمر برای تو خم می شود

یک سیب از باغ تنت کم می شود

داری به عمق فاجعه نزدیک می شوی

وقتی دلت لبالب ماتم می شود...

                                                                              

                 دوستدار خیلی از شما عزیزان

                                                                           "صافحیان"