شعری که نمیدونم قالبش چیه؟!(البته چنین قالبی نداریم اصلن....)

                      

 یک تکان به استکان بدهی*

  فال قهوه را تکان بدهی

                    تا مگر عوض کنی من را

  من درون فال می چرخم

  در نگاه تو کال می چرخم

                 من،خیابان و ترسِ یک زن را

  در هیاهو و چندش و رخوت

  با دو دستِ درون هم،ذلت

               در میانِ دو دوست مردن را

  می کشی با طناب،درونِ نگاه

  حس شاعر شدن بدون نگاه

                     تو کنار منی و زن تنها...

                                                           "صافحیان"


*تحت تاثیر بیت مهدی موسوی:

دل به آبی آسمان بدهی،به همه عشق را نشان بدهی 

بعد،در راه دوست جان بدهی...دوستت عاشق زنت باشد!