شعری کــه به ویـــرانه ی افکار من افتاد
   در چــنگِ زمان،در دلِ تو بی کــفن افتاد

   راهی شده این راهِ  پر از خوشه ی انــگور 
   "تاکی" که به اسمِ من و تو بر چمن افـــتاد
 
   من بی تــو به دنبالِ دعــــاهایِ خــدایـــان
   رفــتم که ســرم خــنده کنـــان از بـدن افتاد

   "سیبی" که در این جاده ی پر شیبِ زمینی
   از دســتِ تو در دســتِ همان پیــرِزن افتاد

   باور بکنید آدم و حـــوا به هـمــان ســیــب
   دستی نرســاندند  که سیــب از دهـــن افتاد...

                                                             "صافحیان"

adam